จากคุณ T.I. ในจังหวัดฮิโรชิม่า

"สายตาที่คืบคลานไปตามพื้น: ภาพรวมของโฟโตบุ๊กของเคนิชิ คิตะ"

ฉันติดตามสายตาของผู้เขียนขณะพลิกหน้าหนังสือ

อะไรในทิวทัศน์นี้ที่ทำให้เขารู้สึกประทับใจขณะเดิน จนทำให้เขาต้องถ่ายรูป?

นี่คือทิวทัศน์ที่คุณอาจจะไม่ได้เลือกหากคุณนึกถึงภาพลักษณ์ทั่วไปของ "โตเกียว"

ตรอกแคบๆ ที่เรียงรายไปด้วยแผ่นเหล็ก corrugated ที่ขึ้นสนิม บ้านทรุดโทรมที่ดูเหมือนกำลังจะถูกพืชพรรณปกคลุมจนหมด

ที่ดินแปลงหนึ่งที่ไม่ได้รวมอยู่ในโครงการพัฒนาที่ดิน

อาคารที่ได้รับการต่อเติม ปรับปรุง และขยายโดยไม่คำนึงถึงผังเมือง

ถนนที่ดูเหมือนทางเดินของสัตว์

พลังชีวิตของวัชพืชที่งอกเงยจากรอยแตกในดินและช่องว่างในผ้าปูที่นอนที่ฉีกขาด

ภาพทิวทัศน์เหล่านี้ ซึ่งจงใจปราศจากรูปคน กลับปลุกเร้าความรู้สึกถึงกิจกรรมของมนุษย์ที่เคยมีอยู่จริงในอดีต แต่ในขณะเดียวกันก็ดูเหมือนความฝัน

มันเกือบจะเหมือนโลกหลังวันสิ้นโลกที่มนุษยชาติสูญพันธุ์ไปแล้วและกำลังกลับคืนสู่ธรรมชาติอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม ตัวผมเองเคยชอบเดินเล่นไปทั่วโตเกียวเพื่อมองหาสถานที่แบบนี้

เมื่อใดก็ตามที่ฉันรู้สึกอึดอัดกับทัศนียภาพของเมืองที่ถูกวางแผนไว้อย่างสมบูรณ์แบบ สวยงาม และประดิษฐ์ขึ้น ฉันจึงมองหาสถานที่ที่แตกต่างไปจากความคาดหวังของมนุษย์

ป่าเล็กๆ แห่งหนึ่งใจกลางเมือง

ต้นไม้ในกระถางวางไว้บนพื้นโล่ง ไม้เลื้อยเลื้อยขึ้นกำแพง

อาคารที่ดูเหมือนจะถูกต่อเติมอย่างไม่เป็นระเบียบ

แผ่นเหล็ก corrugated ที่ขึ้นสนิมและผนังที่ซีดจางและแตกร้าว แสดงถึงความเก่าแก่และความเสื่อมโทรม

คุณสามารถสัมผัสได้ถึงการสะสมของเวลาและประวัติศาสตร์ที่นั่น

ชั้นของเวลาที่สะสมมา

นี่คือร่องรอยของชีวิตมนุษย์ ของสิ่งมีชีวิต ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ

บางที คิตะอาจกำลังบันทึกกิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ ของมนุษย์ (และธรรมชาติภายในเมือง) ที่เรานึกไม่ถึงเมื่อมองภาพอันไร้ชีวิตชีวาของโตเกียว มหานครที่อยู่ระหว่างการรื้อถอนและก่อสร้างใหม่ตลอดเวลา

บันทึกภาพพื้นผิวโลก โดยเฉพาะโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

28 สิงหาคม 2568: การเดินบนโลก - บทวิจารณ์หนังสือ "ลมหายใจของโลก"